Beleggen in CO₂-reductie: directe en indirecte routes

Beleggingen kunnen op twee manieren bijdragen aan CO₂-reductie: direct, via projecten die koolstof vastleggen, of indirect, via de financiering van bedrijven en sectoren die de energietransitie mogelijk maken. Beide routes hebben een eigen risico-rendementsprofiel.

Directe route: koolstofprojecten

Bosprojecten, herstel van wetlands en regeneratieve landbouw kunnen bijdragen aan koolstofopslag. Wanneer bomen groeien of de bodemkwaliteit verbetert, wordt CO₂ vastgelegd in biomassa en bodem. Die vastlegging kan onder erkende standaarden, zoals Verra en Gold Standard, worden gecertificeerd als CO₂-certificaat: een verhandelbare eenheid die staat voor één ton CO₂-equivalent.

Deze certificaten worden vooral verhandeld op de vrijwillige markt, waar bedrijven ze kopen om de uitstoot te compenseren die zij (nog) niet zelf kunnen terugdringen. Verplichte systemen zoals het EU-emissiehandelssysteem (EU ETS) werken met emissierechten, niet met deze projectcertificaten. Voor beleggers die in koolstofprojecten participeren, is de verkoopprijs van de certificaten een belangrijke bron van inkomsten.

Indirecte route: financiering van de energietransitie

Beleggingen in hernieuwbare energie, energie-efficiëntie, watertechnologie of duurzame infrastructuur dragen bij aan emissiereductie zonder zelf CO₂ vast te leggen. Het kapitaal maakt bijvoorbeeld windparken, zonne-energie of renovaties mogelijk die fossiele energie vervangen.

Groene obligaties zijn een veelgebruikt instrument voor deze indirecte route: de opbrengst gaat naar milieuvriendelijke projecten, terwijl de obligatie werkt als een gewone lening. Ook aandelen van bedrijven die hun omzet verdienen met groene activiteiten bieden blootstelling aan deze route.

CO₂-certificaten: kansen en risico's

De prijs van CO₂-certificaten is volatiel en hangt af van overheidsbeleid, de vraag van bedrijven en de kwaliteit en verificatie van de onderliggende projecten. Die kwaliteitsverschillen zijn aanzienlijk. Goedkope certificaten komen soms uit projecten met beperkte werkelijke CO₂-impact of met een permanentierisico: brandt een bos af, dan komt de vastgelegde koolstof weer vrij. Ook kan een project minder certificaten opleveren dan verwacht.

Beleggers die blootstelling zoeken aan CO₂-certificaten, doen er verstandig aan te kijken naar de certificering, de methodologie, de additionaliteit en het permanentierisico van het onderliggende project.

CO₂-reductie via GroenVermogen

Het Duurzaam Projectenfonds volgt de directe route. Het fonds financiert klimaat- en natuurprojecten in een vroege fase, zoals herbebossing, agroforestry en natuurherstel, en legt de levering van toekomstige CO₂-certificaten contractueel vast. Het fonds valt onder SFDR artikel 9, de strengste SFDR-categorie, met duurzame belegging als doelstelling. De SFDR is een openbaarmakingsregime en geen keurmerk: de classificatie zegt iets over wat het fonds nastreeft en moet rapporteren, niet over het rendement. Het fonds heeft een doelrendement van 20%+ per jaar met een beoogde kwartaaluitkering van 2%; beide zijn niet gegarandeerd en mede afhankelijk van de prijsontwikkeling van CO₂-certificaten.

Het Duurzaam Aandelenfonds volgt de indirecte route: het belegt in beursgenoteerde ondernemingen waarvan minimaal 50% van de omzet uit groene activiteiten komt, onder meer in groene energie, watertechnologie en circulariteit.

Beleggen brengt risico's met zich mee, waaronder het risico dat u (een deel van) uw inleg verliest. Raadpleeg de fondsdocumentatie voor de volledige strategie- en risicobeschrijving.