Risicoklasse van een fonds: SRRI en SRI uitgelegd

Elk essentiële-informatiedocument (EID) bevat een risico-indicator: een getal van 1 tot 7, waarbij 7 voor het hoogste risico staat. Veel beleggers kennen die schaal nog als de SRRI. Maar wat meet dit getal precies, en welke risico's meet het níet?

Van SRRI naar SRI

De SRRI (Synthetic Risk and Reward Indicator) stond in de vroegere essentiële beleggersinformatie van beleggingsfondsen en was gebaseerd op de beweeglijkheid van historische rendementen. Sinds 1 januari 2023 geldt voor beleggingsfondsen die aan niet-professionele beleggers worden aangeboden het essentiële-informatiedocument op grond van de Europese PRIIPs-verordening. Daarin staat de SRI (Summary Risk Indicator), eveneens op een schaal van 1 tot 7. Een fonds kan daardoor nu een andere risicoklasse hebben dan vroeger.

Hoe de risico-indicator wordt berekend

De SRI combineert twee elementen: het marktrisico, afgeleid uit de verwachte schommelingen in de waarde van het product, en het kredietrisico, de kans dat de uitgevende partij niet aan haar betalingsverplichtingen kan voldoen. De rekenmethode is Europees voorgeschreven en gaat uit van een aanbevolen periode van bezit. Verkoopt u eerder, dan kan het werkelijke risico sterk afwijken.

Voor beursgenoteerde beleggingen met een lange koershistorie werkt die methode redelijk goed. Voor fondsen die beleggen in niet-beursgenoteerde beleggingen, zoals agrarische gronden of projecten, is weinig of geen dagelijkse koershistorie beschikbaar. Waarderingen vinden dan periodiek plaats en bevatten schattingen. Daardoor kan de gemeten beweeglijkheid lager uitvallen dan het economische risico werkelijk is.

Wat de risicoklasse niet meet

Een lage risicoklasse betekent niet dat er geen risico's zijn. Een aantal risico's komt in het getal niet of maar beperkt tot uitdrukking:

- Liquiditeitsrisico: het risico dat u uw inleg niet op korte termijn kunt opvragen. Het EID heeft daarvoor een aparte rubriek over hoe lang u het product moet aanhouden en of u er eerder geld uit kunt halen. Lees die naast het getal.
- Concentratierisico: een fonds met weinig posities is kwetsbaarder voor één tegenvallende belegging.
- Beheerrisico: het risico dat de fondsbeheerder verkeerde beleggingsbeslissingen neemt.
- Waarderingsrisico: het risico dat een geschatte waarde bij verkoop niet wordt gerealiseerd.

De GroenVermogen-fondsen in perspectief

De fondsen van GroenVermogen beleggen in uiteenlopende categorieën: beursgenoteerde aandelen, klimaat- en natuurprojecten en, vanaf de verwachte start van het Landbouwfonds op 1 januari 2027, agrarisch vastgoed. Naast het marktrisico kennen zij eigen risico's: beperkte liquiditeit bij de gesloten fondsen, onzekerheid over de waardering van grond, prijsrisico op CO₂-certificaten bij het Projectenfonds en valutarisico bij aandelen in andere munten dan de euro. Bij Duurzaam Rentmeesterschap, een obligatie, speelt daarnaast het tegenpartijrisico: obligatiehouders hebben een vordering op Stichting GroenVermogen Fonds IV.

Op onze fondspagina's en in de fondsvergelijking tonen we daarnaast een eigen, vereenvoudigde risico-indicatie op een schaal van 1 tot 5. Dat is een andere maatstaf dan de risico-indicator in het EID; bij verschil is het EID leidend.

Aanbeveling voor beleggers

Gebruik de risicoklasse als eerste indicatie, niet als volledig oordeel. Lees altijd het volledige EID en de fondsdocumentatie op de pagina documenten, met bijzondere aandacht voor de onderdelen over risico's en liquiditeit. Bespreek twijfels met uw contactpersoon bij GroenVermogen of met een onafhankelijk financieel adviseur; GroenVermogen geeft geen persoonlijk beleggingsadvies.